همراز

با اين پلنگ پير چه كردي غزال من

حالا كه شانه هاي تو را گريه مي كنم

خود را كنار مي كشي از دست و بال من

آشوب گيسوان تو در باد ديدني است

هستند اگر چه باعث رنج و ملال من

اعصاب شعرهاي مرا خرد مي كني

وقتي نمي رسد به تو حتي خيال من

باراني تمام غزل هاي من از شما

آن چشم هاي ساده و معصوم مال من

"مي جويمت چنانكه لب تشنه آب را"

هرگز مباد كم شود از شور و حال من

تا موليان چشم تو راهي نمانده است

امروز خوب آمده شيراز فال من